Sabah olunca...

HAMLET KAZIMOĞLU
(21 mart 1970, Borçalı –nisan 2001, Eresey)

***
Yüzünü göremediğim,
bir resmi bile kalmayan,
savaştan dönmeyen
dedemi hatırlamak
                  istedim...

Kendime baktım.
Anladım ki, dedem nasıl
                gitmişdiyse,
Bu gün ben de öyle
                dedem yaşında dönmüşüm...
Ölümlü-yitimli dünyada
ölümü yoktu,
yitimi de olmayıp dedemin...

***
Göç ediyorum
             uzaklara,
Gecenin ortasında
            uyandım sesine.
Haramilar hücum etmişti
             göç üstüne.
Gidemedim,
                      geri döndüm
                        Vatanın kıyısından.
Göçümde öldün sen...

Kendimi bekleyemedim,
                        affet,
bekleyemedim seni.
Bir gece sokağın tam ortasında
                   ansızın vurdular beni,
içimde öldün sen...

***
Geceler çıplak oluyor
            kadınların gölgesi...
Soğuk duvarlarda
           titrek pencere
           perdelerinde
Çıplak gölgeler kalıyor
           sabaha gibi.
Sabah olunca
             kadınlar elbise geğiniyor
             sokaklara çıkmak için...
Gündüzleri her kadının
               çıplak gölgesi
               saklanır vücüdunda,
gecelere çıkmak için...

Sokaklara kadınlar çıkıp...
Gecelere kadınlar çıkıp...

***
Yaman garibsemişim,
Bilemem ki, ne yapayım?..
Bulutları yere dökeyim
Yağmurlar tersine yağsın
Ağaçlar kökünden bar versin
Dünyanı baş-ayak edeyim.

Yaman garibsemişim,
Bilemem ki, ne yapayım?...
Bir hasret çekeyim
            bir vüsal var, ona yeteyim
            biraz delilik yapayım
            civanlık edeyim
Gözümü kapatıp evleneyim.

Yaman garibsemişim,
Bilemem ki, ne yapayım?...
Bir sigara yakayım
        fikrim dumanlansın,
        vakit geçsin
Bir az kültavlasıyla eğleneyim.

Yaman garibsemişim,
Bilemem ki, ne yapayım?...
Şiir yazmaktan bir şey çıkmadı,
           bu şiiri kimse okumadı,
Gideyim Allahın yanına
           bir meslek ögreneyim...

***
Daha civanım,
         günahlarım civanlık
                 günahı.
Sonrakı günahlarıma
                darağacı
                        vermeyecek.
Şimdi yakışıyorum, bakın-
Beni darağacından asın.

Bir az ağırım,
Beni o kendir saklamazsa,
        belimdeki kara kemerimi
                açın-
Beni darağacından asın.

Kimim, neçiyim?
Bir şeye sahip değilim.
Darağacını eyesi değilim.
Maaşımı yeni almış olsam
                 cebimdeki beş-üç lira
                  paramı alın,
Milyonlarınıza katın*.
Beni darağacından asın.

O günü, o vakti tutun
Sonra kalbim gibi susdurup
kolumdakı saatı açın-
Beni darağacından asın.

Ne bakıp göreğim,
ne konuşayım.
Rüzgarlar esip geçsin
             üstümden
Zamanın umutsuz eli gibi
                    yelleneğim
Heç kimseyi sevmeğeyim,
            aşkım olmasın -
Beni darağacından asın.

* - katın – ekleyin, ilave edin.

(Türkiye türkçesine uyğunlaştırma: R.SABİR)