Ben ölürsem, benden sonra sen varsın...

 Şahin KADİRLİ (ÜLVİ)

 ŞEHİT OLAN AD

 Gidiyor toprağa annenin ilki,
 Yürek kalemime diyor, birşey de,
 Dünyanın en ağır yüküdür, yükü,
 Baba omuzunda ogul ceseti.

Bir genci kurşunlar ansız kaptılar,
Yüreği alıştı kurşun odundan.
Yüz ceset içinde onu buldular,
Eline yazdığı kızın adından.

 Şimdi mezarlıkta bir kız ağliyor,
 Bir elin sıcagı telinde gedir**.
 Onun güzel ismi aynada degil,
 Mezara ...şehitin elinde gedir.

Yeniden kol-kanat acar mı, bilmem,
Omuzundan kopan, kırılan kanat?!.
Başka bir yüreğe göçer mi, bilmem,
Şehitin elinde şehit olan ad...

 ** gedir-gidiyor

 BU TOPRAĞA KURBAN DE!

Bilemezdim, batacakmış bu gemi,
Bilemezdim, yanacakm?s bu zemi,
Bana koctan kurban dedigin gibi,
Baba, beni bu topraga kurban de!

Ağlamakla ne arayıp bulursun,
Bir canım var, onu kurşunlar alsın,
Sen yemin et, keşke savaş son bulsun,
Anne, beni bu toprağa kurban de!

Yurtumuza kara baykuş konmasın,
Hoş gülüşün dudağında donmasın,
Ayrılıklar gözünden yaş ummasın,
Bacı, beni bu toprağa kurban de!

Hazan olsam bile, bir ilkbaharsın,
İsteğime sen yuruyup vararsın,
Ben ölürsem, benden sonra sen varsın,
Kardeş, beni bu toprağa kurban de!

Ne toplarsın, bu toprağı ekmezsen,
Kaderini mendiline bükme sen,
Gözlerini yollarıma dikme sen,
Gülüm, beni bu toprağa kurban de!

Uzak eyle yamanını-pisini*,
Aramızdan kaldır umu-küsünü,
Belki onda Tanrı duysun sesini,
VATAN, beni bu toprağa kurban de!

* pis-kötü

 YİTİRDİM SENİ

Varlığım, gümanım, gerçeğim benim,
Her kesten güzelim, gökçeğim benim,
En güzel kokulu çiçeğim benim,
Kalbimin içinde bitirdim seni.

Unuttun vefanı, terkettin niye?
Dilim nasır oldu "yar" diye-diye,
Baktım ufuklara, yıldızlı göğe,
Gözümün önüne getirdim seni.

Yanıyor kalbimin başı, nerdesin,
Akıyor gözümün yaşı, nerdesin,
Sen baht yüzüğümün kaşı, nerdesin?!.
Bilmiyorum, nerde yitirdim seni.

(Uyğunlaştırma: Resmiyye SABİR)