Kaybolur düştüğüm izler

 İmdat AVŞAR

 KAR ZAMANI

 Bir yangını körükler kara değince zaman
 Çeker ayazdan atını zemheri süvarisi
 Kovulan güvercinin kanatları ki yağan
 Donuyor kuşların konduğu elim
 Kuşların eli buzdan

Bir yangını körükler deli bir yeldir zaman
Susmuyor beyazımı savuran hallaç
Gözlerimi çıkar oy kör baktığım aynadan
Bir türküdür daha mavisi söylenmemiş
Gözlerimi aç

 Bir yangını körükler aşkı içerse zaman
 Ney sesinde gölgeler çırpınır döner
 Akşamın gözlerinde çoğalırken erguvan
 Beyaz ve serin bir ayin başlar
 Kaybolur düştüğüm izler

Bir yangını körükler köpükten taydır zaman
Daralırken göklerin demirden kafesleri
Kimin eli bozkırda ruhumu kırbaçlayan
Önümdeki sürüde koşuşan ayakların
Yok hükmünde sesleri

 Bir yangını körükler durgun akar da zaman
 Bu şehrin üşüyen elinde kanatlarım
 Benim yaralarımı şiirle saran
 Türkülerim var söylemedim hiç
 Ezgisi yarım