Əkbər QOŞALI. Yeni Şeirlər

 QIZ QALASI

 Qız Qalası,
 derlər
 Qala Ürək olmaz,
 Ürəyə qala derlər.–
 Sən Bakının ürəyisən,
 Qız Qalası,
 Bu dünyanın ən bakirə qalasısan,
 Qız Qalası!
 Qoy sənə bir qarğış edim,
 alxış olsun–
 görüm, səni ömrün boyu qız qalasan,
 Qız Qalası.
 O yanda da Oğlan Qala oğlan qalsın,
 Aranızda həsrət olsun,
 ancaq sərhəd olmasın.
 Demirəm ki, dərd olmasın,
 dərd olsa da
 dərdinizi söyləməyə həmdərd olsun
 Zaman oldu 
 Ərk Qalası həmdərd oldu,
                 həm dərd oldu...
 Sən yenə də söyləyərsən
 anan Xəzər
 dinlər sənin dərd-sərini
 Oğlan Qala zalım dinməz,
 Dillənsə də dağa deyər,
                    daşa deyər dərdlərini.
Vay o gündən dərd ola da,
                     ərk olmaya,
Dərd o gündü ƏRK olmaya.
Qız Qalası.
Qız Qalası,
Dərd deməkdən bəz düşübdü dilimə, bəz.
Mən gedirəm BƏZZə doğru
İşdi-şayət arar olsan
tonqal qala
ƏLİNCƏyə əl eylə,
Öz atəş diliylə 
                   cüt tonqalıyla,
ƏLİNCƏ arayar bizi
Ölüncə gəllik,
ölüncə
Qız Qalası...
            28.02.2010/BAKI

***

Narıngül,
Narın çiçək, narın gül
Ağlayanda özün bil,
Güləndəsə narın gül…

Narıngül,
Açıb bağda narın gül,
Qoynun cənnət qoxuyur,
Qoynundakı narın gül…

Narıngül,
Canım aldı narın, gül.
Sən buz kimi soyudun,
Yandım narın-narın, gül…

Hər nə oldu, bilmədim
Heç olmadın yarım, gül…
           BAKI/2010,şubat

***

...Neylədim mən, neylədim:
Üzümə üzlər tutub,
“səni sevirəm” dedim,
a zalımın balası,
adama nə deyərlər?
Elə “əl çək” deyirsən,
mən heç,
            bu mən cəhənnəm,
mən səndən üz döndərsəm
atama nə deyərlər!?.
             Şubat,2010

 SƏSLƏŞMƏ

 Əlirza HƏSRƏT:

  Ay Əkbər Qoşalı, bax bu cahana,
  Ruhumuz ilmədi, göy üzü xana.
  Əlirza Həsrəti çək imtahana,
  Qiyməti sevgidən gör neçə olur?!.

  Yuyub günahını aşiq qanında,
  Ahımı bayraq tut sən də yanında
  Sevgi meydanında, eşq meydanında,
  Durub nə oynasaq “heç-heçə” olur...

  Sevib ayrılanın payı bilinməz,
  Günləri, həftəsi, ayı bilinməz,
  Ünvanı bilinməz, sayı bilinməz
  ŞAİRİN DƏRDLƏRİ İÇ-İÇƏ OLUR!
                                 CƏLİLABAD.

 Əkbər QOŞALI:

Sənin “heç-heçə”nə nə var, ay şair,
Qardaşın hələ ki, ziyana gedir.
O qız qərar tutmur gözlərim üstə,
Nə də ki, sən demiş, piyada gedir.

Hər dəfə deyirik, bu sevda bitmiş,
ürəyi yuxadır, baxarsan getmiş...
Getmiş də, kəsilsin bir belə gediş,
Özü də bilməyir hayana gedir.

Mən də,
...eh məndə də nəsə çatışmır,
Ürəyim açılır, nitqim açılmır
Dilim söz gətirmir, ağzım açılmır:
- Cəhənnəmə gedir, virana gedir.

                               BAKI/12.02.2010