Gitme İstemem

 Mevlana Celaleddin Rumi (1207-1273)

 Gitme İstemem

 Demek sen böyle salına salına bensiz gidiyorsun ey canımın canı.
 Ey, dostlarının canına can katan,
 Gül bahçesine böyle bensiz gitme istemem.

 İstemem, ey gökkubbe, bensiz dönme
 İstemem, ey ay, bensiz doğma.
 İstemem, ey yeryüzü, bensiz durma
 Bensiz geçme, ey zaman, istemem.

 Sen benimle beraberken
 Hem bu dünya güzel bana, hem o dünya güzel.
 İstemem, bensiz kalma bu dünyada sen,
 O dünyaya bensiz gitme, istemem.

 İstemem, ey dizgin, bensiz at sürme.
 İstemem, ey dil, bensiz okuma.
 İstemem, ey göz, bensiz görme.
 Bensiz uçup gitme, ey ruh, istemem.

 Senin aydınlığındır aya ışığını veren geceleyin.
 Ben bir geceyim, sen bir aysın madem,
 Gökyüzünde bensiz gitme, istemem.

 Gül sayesinde yanmaktan kurtulan dikene bak bir.
 Sen gülsün, bense senin dikeninim madem,
 Gül bahçesine bensiz gitme, istemem.

 Senin gözün bende iken
 Ben senin çevganın önündeyimdir.
 Ne olur, öylece bak dur bana,
 Bırakıp gitme beni, istemem.

 O güzelle berabersen, sen ey neşe,
 İstemem, sakın içme bensiz.
 Hünkarın damına çıkarsan, ey bekçi,
 Sakın bensiz çıkma, istemem

 Bir şey yoksa bu yolda senden,
 Bitik bu yola düş enlerin hali.
 Ben senin izindeyim, ey izi görünmez dost,
 Bensiz gitme, istemem.

 Ne yazık bu yola bilmeden, rasgele girene!
 Sen ey, gideceğim yolu bilen,
 Sen ey yolumun ışığı, sen ey benim değneğim,
 Bensiz gitme, istemem.

 Onlar sadece aşk diyorlar sana,
 Oysa aşk sultanı mısın sen benim.
 Ey, hiç kimsenin düşüne sığmayan dost,
 Bensiz gitme, istemem.